ترجمه : ( 2 / 213 - 204 ) بعضى از مردم كسانى ميباشند كه از گفتار آن تعجب ميكنى و مراد آن رسيدن بمتاع دنيا است و خدا را شاهد ميگيرد در درستى گفتار خود و اين آدم از بدترين دشمنان اسلام است ، و وقتى ( از نزد تو دور گردد ) كوشش مىكند كه در زمين فساد كند و حاصل زراعت را تباه نمايد و نسل بشر را قطع كند و خدا مفسدان را دوست نميدارد ، و وقتى بوى گفته شود بترس از خدا و فساد مكن غرور و خودپسندى او را بگناه واميدارد پس جهنم كفايت مىكند او را و جهنم بد آرامگاهى است ، و بعضى از مردم كسى است كه نفس خود را در راه رضاى حق تعالى ميفروشد و خدا ببندگان خود مهربان است ، اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد همه شما باتفاق داخل شويد در اسلام و تسليم اوامر حق گرديد و متابعت منمائيد گامهاى شيطان را ( و بدانيد ) كه محققا شيطان دشمن ظاهريست براى شما ، پس اگر بعد از آنكه حجت خدا بر شما تمام گرديد و پس از ادله روشن كه براى هدايت شما آمد گمراه گرديديد ( و به راه خطا رفتيد ) پس بدانيد كه خداوند غالب و درستكار است آيا اشخاصى كه از دين حق لغزش پيدا نمودند چنين انتظار دارند كه خداوند با ملائكه بيايند در سايبانها از ابر سفيد رقيق ( يا منتظر عذاب خدا ميباشند بتوسط ملك عذاب ) و امر پروردگار جارى گشته و بازگشت تمام امور بسوى خدا است ، اى رسول اكرم بپرس از بنى اسرائيليان چقدر از آيات روشن و ادله واضح كه براى آنها فرستاديم و كسى كه تبديل گرداند نعمت خدا را پس از آمدن آن پس محققا خداوند سخت انتقام ميكشد و مجازات مينمايد ، حيات عاريتى دنيا نزد كافرين جلوه نمود كه اهل ايمان را مسخره مىكنند لكن مقام اشخاص با تقوى در قيامت فوق مقام كافرين است و خدا روزى ميدهد هر كرا بخواهد بدون اندازه ، مردم يك گروهند خداوند پيمبران را فرستاد كه مژده دهند نيكوكاران را و تهديد نمايند زشتكاران را و با پيمبران فرود آورد كتاب‌هاى آسمانى را تا اينكه به حق و درستى بين مردم حكم كنند در آنچه در آن اختلاف نمايند سپس همان گروه كه براى آنان كتاب آسمانى آمد از راه طغيان و تعدى بحقوق يكديگر در كتاب حق شبهه و خلاف افكندند پس خدا اهل ايمان را از آن ظلمت شبهات و اختلاف آنها به راه حق هدايت